جاده مروارید

ایران از دیرباز پل ارتباطی بین شرق وغرب بوده است از زمان هخامنشیان تا به حال این کشور خط مهم تجارت بوده است که مصداق آن همان جاده مروارید است این جاده یکی از قدیمی ترین جاده های تجاری بوده است جاده مروارید یکی از هفت جاده قدیمی ایران است که شهرهای مختلف را به یکدیگر متصل می سازد. جاده مروارید که سرتاسر ساحل جنوب ایران را طی می کند بیش از ۱۲۰۰ کیلومتر طول دارد. این جاده از خرمشهر و آبادان در منتهاالیه جنوب غرب ایران، هم مرز با عراق آغاز می شود و در نهایت به خلیج گواتر در گوشه جنوب شرق ایران هم مرز با پاکستان می رسد. این جاده از چهار استان جنوبی ایران گذر می کند. این چهار استان به دلیل حضور این جاده اشتراکات بسیاری دارند در حالی که در ریشه های قومیتی بسیار متفاوت هستند. این جاده مسیری برای ارتباط شهرها و بنادر داخلی ایران و از طرف دیگر پلی برای ارتباط با خارج از ایران بوده. این جاده از شرق یعنی از مرز هندوستان تا قبل از قرن بیست یا پاکستان امروزی با خلیج گواتر وارد سیستان و بلوچستان می شود . با گذر از جنوب سیستان و بلوچستان وارد هرمزگان می شود.دز زمان هخامنشیان بندر لنگه وقشم از بنادر معتبر تجاری محسوب می شد ولنگه از معتبر ترین و آباد ترین بنادر ایران از جمله مراکز مهم اقتصاد خاور میانه به شمار می رفت وقشم وبندر عباس ولنگه بندری آزاد و پر رونق بوده اند و اکثر هرمزگانی ها به کارهای دریانوردی و ماهیگیری و صید مروارید اشتغال داشتند علاوه بر افراد بومی جمع قابل توجهی نیز از کشور های دور و نزدیک از جمله هندی های بسیار وارد هرمزگان شدند و خود رادرخرید وفروش مروارید،حمل بار،مسافر وتهیه اذوقه وخدمت در کشتی ها سهیم و شریک ساختند در آن روزها صدها جهاز بادبانی در لنگه وقشم به کارهای بازرگانی وصید مروارید مشغول بودند ودر آمد اهالی استان هرمزگان از راه ماهیگیری - لنج سازی -مبادلات خارجی وحمل باربه بنادر ایران وقاره های افریقا وهند بود به دلیل شرایط اب و هوایی میان بمبئی واستان هرمزگان روابط بیشتری شکل گرفت به نحوی که عمیقآ بر پوشاک ،تغذیه،رسم و رسومات هرمزگانی ها تاثیر گذاشت نمونه بارز آن زندگی ورسومات مردمان جزیره قشم می باشد که می توان به جرات گفت 70-80 در صد این مردمان به شیوه هندی ها زندگی می کنند.

لهجه

هرمزگان

لحجه محلی بندری از کلمات پارسی،عربی،و هندی وکلمات انگلیسی است که به علت دادوستد بازرگانان خارجی و اقامت مقامات کشورهای بیگانه در استان هرمزگان وارد زبان بندری شده است

 پاتلون :شلوار, گوجه :تماتا, جوتی:کفش, شکلات:چکلیت, آب نبات:برمیت

غذاها

هرمزگان

بیشتر غذاهای استان هرمزگان دقیقآ همان غذاهایی است که در هندوستان مصرف می کنند نه تنها غذاها بلکه تمام نان ها وادویه ها ی محلی همه هندی هستند مثل بریانی،حواری(مسالا دار چاول،نان فطیر (نان چپاتی) ،نان کلوکی ،نان حلقه ای، پکاره (پاکورا) ، زلیبی (زولبیا) ،نان ستپوری (نان پراتا) ادویه محلی (گرم مسالا)و...غذاهای بومی استان هرمزگان مانند غذاهای مردمان کالیکوت (بندری واقع در جنوب هندوستان) می باشد چون در زمان های قدیم از کالیکوت بار ادویه وتمر هندی وارد قشم می شد.